Nasza szkolna biblioteka zakupiła za kwotę 1625 złotych książki w ramach ministerialnego programu KSIĄŻKI NASZYCH MARZEŃ
W miesiącu styczniu w ramach promocji książek oraz zapoznania z ofertą nowo zakupionych książek rodziców , uczniów , nauczycieli i pracowników szkoły - wraz z uczniami kl.III G biblioteka szkolna zorganizowała wystawę zakupionych książek na dolnym korytarzu . Wystawa odbywała się w dniach od 4 do 8 stycznia 2016r. ( z przerwą 6 stycznia ) ,podczas tej wystawy wszyscy mogli obejrzeć zakupione książki , oraz podczas przerw poczytać wybrane fragmenty książek.Dzisiaj chciałabym zapoznać wszystkich zarówno wizualnie ( zrobionym zdjęciami na blogu) jak i opisem książek - tak dla zachęty , naprawdę warto poczytać .Czytanie pobudza naszą wyobraźnię , uwrażliwia i odpręża - ale przede uczy .
Operacja człowiek w czerni - Pośrodku ścieżki ktoś wykopał dużą , głęboką dziurę .Olivier nie zauważa jej na czas i przelatuje przez kierownicę roweru . Kto robi takie rzeczy? I dlaczego?
Tiril i Olivier badają sprawę - najpierw na zarośniętej Równinie i przy opuszczonej Chatce na Górze.Wtedy pojawia się stara mapa z dziwnymi znakami.Czy uda im się rozwiązać zagadkę ?
Zwariowana rodzinka prezentuje współczesny model 2+ 2 ( mama , tata , syn , córka ) psem , komputerem i samochodem .
A co tym razem u Ciumków ?
Normalka ... łabądek tańczy w dresiku , ciocia Kazia ssie smoczusia , Grześkowi rosną skrzydełka , prapraprapraprapraprapradziad wyrusza na łowy ,Dama Różowa w Serca ciągnie za włosy Damę Błękitną w Gwiazdki , a Kaśka świetlnym mieczem zwycięża zło wszechświata... normalka .
Jak pomóc Jarzynce ?Czy można odnaleźć kogoś w lesie nocą , podczas burzy ? I jak wymknąć się z domu , żeby nie zbudzić dorosłych ?
Cytat z książki
Tego dnia od rana słońce przygrzewało tak mocno, że chyba musiała już być naprawdę wiosna. Pan Kuleczka uśmiechnął się radośnie i otworzył szeroko okno.
(s. 10, cz. Skrzydła)
Tym razem proponuję coś dla dzieci, szczególnie tych przedszkolnych. Będzie mowa o książce dla dzieci, która będzie także przyjemną lekturą dla rodzica. Już sama myśl o czytaniu Pana Kuleczki sprawia, że jakoś cieplej się robi i sympatyczniej… To jedna z tych książek, które uwielbiam synowi czytać, a on uwielbia słuchać (i komentować oczywiście). Z rozmów z innymi mamami wiem, że w wielu domach jest podobnie. I już samo to, co napisałam wystarczyłoby chyba, aby Pana Kuleczkę zarekomendować jako książkę rodzinną.
Cóż jest takiego w Panu Kuleczce, że budzi tyle sympatii u dzieci, a także u rodziców? Od jednej z mam usłyszałam, że chętnie czyta córce Pana Kuleczkę, bo w tej książce jest „tak normalnie”. To proste określenie wiele mówi. Z pozoru mogłoby się wydawać, że jest przeciwnie. Tytułowy bohater jest typem dość oryginalnym, niejako prowokującym sąsiadów do plotek już choćby z tego powodu że „stale chodził w muszce i w dodatku chyba codziennie w innej”. Nikt też nie wie, czym ten starszy okrągły pan się zajmuje. Wiadomo natomiast, że mieszka ze zwierzętami. Owe zwierzęta to pozostali bohaterowie książki. Nie są to jednak zwierzęta zwyczajne. Otóż pies Pypeć i kaczka Katastrofa potrafią mówić, a i mucha Bzyk-Bzyk, mimo że nie mówi, przeciętną muchą nie jest.
Jednocześnie książka przedstawia świat cudownie normalny, taki, jakiego często być może nam brakuje, pełen ciepła, życzliwości, zwyczajnych wydarzeń i spokojnego doświadczania mijającego czasu. Śmiem twierdzić, że jest to książka szczególnie cenna w dzisiejszym rozpędzonym świecie, gdzie ciągle za czymś gonimy i cierpimy na chroniczny brak wolnych chwil czy zwyczajnego odpoczynku. Pan Kuleczka ma czas… Dla swoich podopiecznych ma zresztą nie tylko czas, ale również ciepłe uczucia, ogromną wyrozumiałość oraz cudowną umiejętność odczytywania ich potrzeb i wejścia w ich dziecięcy sposób pojmowania świata. Dla mnie osobiście to prawdziwa szkoła dobrego rodzicielstwa. A może nawet więcej. Można śmiało powiedzieć, że pan Kuleczka wie czym jest sztuka życia! Potrafi docenić to, co przynosi dzień, piękno przyrody, spokojnie przyjmować mniejsze i większe katastrofy, również te z udziałem kaczki Katastrofy czy Pypcia i Bzyk-Bzyk. Bije z niego ciepło, optymizm i postawa przyjmowania świata i innych takimi, jacy są. Tym wszystkim zaraża swoich podopiecznych oraz czytelników (małych i dużych). Gdy zasiadam z dzieckiem do lektury Pana Kuleczki ogarnia mnie błogi spokój, gdzieś daleko zostają różne niepokoje i troski. Czytam i wiem, że tak warto żyć… To znajduję w tej książce ja jako rodzic. A co mogą odkryć i przeżyć dzieci?
Na pewno dzieci mogą identyfikować się z małymi bohaterami. Kaczka Katastrofa i pies Pypeć pięknie oddają sposób myślenia dziecka. Również mucha Bzyk-Bzyk, która umie powiedzieć tylko „nie” jest całkiem bliska dziecięcej naturze. Można by nawet wysnuć wniosek, że mucha to taki typ dziecka po ukończeniu pierwszego roku życia, podczas gdy kaczka przypomina przedszkolaka, a pies przedszkolaka trochę starszego. Mamy też różne charaktery, które trafnie oddają indywidualność każdego dziecka. Pypeć jest typem spokojnym, refleksyjnym, wręcz flegmatycznym. Katastrofa to jego przeciwieństwo, istny wulkan energii, zawsze najpierw działa i mówi, a dopiero potem myśli. Najważniejszy jest w tym chyba jednak przekaz, że tak różne osobowości mogą się lubić, dogadywać i wspaniale ze sobą bawić, a to jest dla dziecka wchodzącego w świat relacji rówieśniczych bezcenne.
Jeszcze może kilka zdań o kaczce Katastrofie. Z tego, co mi wiadomo i co obserwuję również u swojego dziecka, to właśnie ona budzi najwięcej sympatii. Już choćby za jej tak adekwatne do tego, jak się zachowuje, imię dzieci ją lubią. Postać przemiłej kaczuszki pokazuje dzieciom, że mogą im się przytrafiać różne przygody, a nawet niemiłe wydarzenia, jak na przykład zbicie lustra czy problematyczna układanka, ale nie są to „katastrofy ostateczne”, chciałoby się powiedzieć. Przepiękny jest rozdział pod tytułem „Zły sen”, którego szczegółów nie będę zdradzać. Powiem jedynie tyle, że jeśli nie wiecie, jak pomóc pociechom mającym koszmary senne, to koniecznie przeczytajcie… sobie i dzieciom.
Zachęcam do czytania Pana Kuleczki, a dokładnie całej serii pod tym tytułem. Opisałam tutaj przede wszystkim pierwszą książkę, bo od niej najlepiej zacząć. Potem dziecko (i rodzic też) chętnie sięgnie po pozostałe 5 części. Warto wejść w klimat, który autor stworzył i zabrać sobie choćby co nieco tej „normalności”.
Powyższa recenzja została opublikowana na stronie RodzinneCzytanie.pl Fundacji Cała Polska Czyta Dzieciom w ramach serii „Książka 10-lecia - ważna dla mnie”.
Wzruszająca opowieść w 25 rozdziałach do czytania w każdy grudniowy wieczór aż do Bożego Narodzenia , ale też o każdej innej porze roku .
Mniej więcej to samo , co bon , tylko że trudniej się to wymawia . No dobrze , a co jest bon ton?
Wiedza o tym , jak człowiek dobrze wychowany zachowuje się w różnych sytuacjach .
Hm... a kto jest właściwie ten dobrze wychowany człowiek ?
Ktoś , kto nie zachowuje się jak małpa i kogo nie trzeba chować do szafy , gdy przychodzą goście .
Czyli każdy , kto przeczyta tę książkę i czegoś się z niej nauczy!
Pogodna książka na smutny temat. Barbara Kosmowska biegnie w peletonie najlepszych pisarzy dla młodzieży i ciągle wyprzedza kolejnych zawodników .
( źródło Joanna Olech "Tygodnik Powszechny " - o pozłacanej rybce .
Dr Leo Buscaglia , światowej sławy wykładowca , napisał 14 książek , które przetłumaczono na 25 języków i sprzedano w nakładzie ponad 14 milionów egzemplarzy .
Czy nowy dom , nowa szkoła , nowi przyjaciele muszą oznaczać rezygnację z dotychczasowych znajomości i pasji Natalii?
Tego samego dnia syn Anieli Kowalik, Piotr Żeromski, szkolny kolega Żaby, po spowodowanym przez siebie wypadku zabiera poturbowaną Hildegardę do gabinetu doktor Idy Pałys, ciotki porzuconej Pyzy. Żaba w ten sposób dowiaduje się o dziecku Róży, którego ojcem jest jej rodzony brat - Fryderyk. Chce nakłonić go do powrotu do ojczyzny, a ściślej do jego dziecka i dziewczyny. W swoją intrygę wciąga Piotra.
Tytułową "czarną polewkę" Ignacy Borejko serwuje wpierw Róży i Fryderykowi, a po kilkunastu minutach także Laurze i Wolfiemu. Ci ostatni w porywie chwili postanawiają uciec do Zakopanego, gdzie mają zamiar się pobrać. Po drodze zgarniają nieokrzesanego, rozgadanego autostopowicza Bodzia. W wyniku spowodowanej przez Bodzia awarii samochodu, ale i dzięki jego zaradności, cała trójka dociera do pałacu w Śmiełowie, który Laura odwiedziła kiedyś ze swoją matką oraz siostrą. Wolfi nalega na ślub w tutejszym kościele, ale Laura po uzyskaniu informacji o tym, że nie dostała się na studia, odmawia. Niespodziewanie w Śmiełowie zjawia się jednak cała rodzina Laury łącznie z Januszem Pyziakiem oraz rodzice Wolfiego.
Pyza stara się przekonać dziadka do lepszego traktowania Fryderyka, ojca jej dziecka, lecz Ignacy Borejko nie daje się przekonać. Młodzi są niezrażeni i, podtrzymywani na duchu przez ciotki, które zafundowały im mieszkanie, proszą o zgodę na ślub Gabrysię. Ta zgadza się.
Mała Mila dorasta. Powraca marnotrawny mąż Gabrysi Borejko i prosi o przebaczenie. Powraca również Trolla, lecz nie sama. Jest z nią niepełnosprawny Mirek, którego nie akceptuje Józinek.
Roześmiana skora do zabawy i śpiewania hitów Justina Biebera - własnie taką Malalę poznajemy .Jedyne co wyróżnia dziewczynę spośród przyjaciółek to to , że nie zasłania twarzy chustą .Ale czy to wystarczający powód , by strzelić nastolatce w twarz?Szybko okazuje się , że Malala to nie zwykła nastolatka , a blogerka , która - opisując sytuację dziewcząt w pakistańskim szkolnictwie - naraziła się talibom .
"Wędrowiec do Świtu " to pierwszy okręt , jaki widziano w Narnii od wieków. Król Kaspian zbudował go na swoją wyprawę w poszukiwaniu siedmiu baronów - zacnych ludzi , których wygnał jego wuj Miraz , dawny uzurpator tronu. Przygoda powiedzie Edmunda , Łucję , ich kuzyna Eustachego i Kaspiana poza Samotne Wyspy , na nieznane Morza Wschodnie , w kierunku krainy Aslana na samym Końcu Świata .
